Jajko chyba już dawno przestało być symbolem życia. Obecnie ten jeden z najstarszych pokarmów ludzi produkowany jest na skalę przemysłową, a jego cenione kiedyś wartości odżywcze są coraz bardziej wątpliwe.

Nasze zdrowie zależy między innymi do tego, co jemy. To, co jemy zależy w dużej mierze od tego co jedzą i jak żyją zwierzęta hodowlane. W porównaniu do większości zwierzaków, los kur-niosek jest szczególnie ciężki. Praktykowane jest kilka sposobów hodowli kurek, każdy sposób ma swoje oznaczenie w nadruku na skorupce jajka:

0 – jaja z hodowli ekologicznej
1 - jaja z hodowli na wolnym wybiegu
2 – jaja z chowu ściółkowego
3 – jaja z chowu klatkowego

Ten ostatni sposób jest szczególnie okrutny. Może najpierw krótki film. 

W taki „przemysłowy” sposób „produkowane są” kurczaczki przeznaczone na masowe fermy. W przypadku chowu klatkowego zamykane są one po kilka sztuk w malutkich boksach. Nie mają możliwości usiąść ani nawet się obrócić. Kaleczą się nawzajem pazurami, których nie mają o co ścierać. Z przodu mają taśmę z jedzeniem, z tyłu taśmę odbierającą jajka. Czy myślicie, że zwierzę żyjące w takich warunkach, w ciągłym stresie, może znosić wartościowe jajka?

W przypadku chowu ściółkowego zwierzęta zamknięte są w dużym kurniku mogą swobodnie biegać. Nie mają natomiast dostępu do świeżego powietrza i karmione są jedynie paszą. W przypadku wolnego wybiegu kury wracają do kurnika tylko na noc. Cały dzień spędzają na świeżym powietrzu, na wybiegu trawiastym. Mogą grzebać w ziemi – mają dostęp do naturalnego pożywienia, oprócz tego karmione są paszą. Chów ekologiczny można porównać ze zwyczajnym wiejskim chowem przydomowym gdzie ptaki robią, co chcą i karmione są w sposób naturalny.
 
Spożywamy bardzo dużo kwasów omega 6. Powinniśmy więc dążyć do równowagi spożywając więcej produktów z kwasami omega 3:
- warzywa zielone
- siemię i olej lniany
- ryby
- produkty mleczne
- ekologiczne jaja i mięsoOprócz szczęścia kur bardzo ważny wpływ na wartość jajek ma przyjmowany przez nie pokarm. Kury zamknięte w kurnikach i klatkach zwykle otrzymują tanią i dostępną paszę na bazie kukurydzy, soi lub pszenicy (nieuczciwi hodowcy „wzbogacają je” mączkami z martwych zwierząt i antybiotykami). Pasze te mają jednak jedną ogromną wadę – niewłaściwy stosunek kwasów tłuszczowych omega 6 do omega 3. Oba rodzaje tych kwasów tłuszczowych są potrzebne w naszym organizmie, ale powinny one występować w proporcjach 1:1 abyśmy byli zdrowi. Oba rodzaje kwasów niejako walczą o kontrolę nad naszym organizmem. Omega 6 pozwala gromadzić tłuszcz, zwiększa krzepliwość krwi, sprzyja rozwojowi stanów zapalnych (które jak wiemy z mojego starszego tekstu są człowiekowi niezbędne do obrony prze drobnoustrojami, ale mogą też stanowić pożywkę dla nowotworów). Kwasy omega 3 zapobiegają zapaleniom, ograniczają tworzenie komórek tłuszczowych, upłynniają krew.

I teraz: w jajkach kur karmionych przemysłowo paszą na bazie kukurydzy czy soi zaobserwowano stosunek kwasów omega 3 do omega 6 na poziomie od 1:15 do 1:40. Tak wielka przewaga kwasu omega 6 sprzyja rozwojowi nowotworów, zwiększa odkładanie się tłuszczu i krzepliwość krwi, co może prowadzić do zatorów żylnych.

W dużych supermarketach próżno szukać jajek innych niż pochodzących z hodowli klatkowej (3), nieraz zdarzają się ściółkowe(2). Masowa i zautomatyzowana hodowla klatkowa sprawia, ze jajka takie kosztować mogą 3 zł/10szt. Jajka ściółkowe (nr 2 - szczęśliwsze kury ale nadal karmione tylko paszą) kosztują już około 5-6 zł/10 szt., wolnowybiegowe (1)– około 10 zł, a ekologiczne (0 – bardzo rzadkie) widziałam ostatnio za 14zł/8szt !! Czy to dużo? 4-5 zł różnicy tygodniowo chyba nas nie zbawi, szczególnie jeśli mamy te jaja spożywać na surowo (np. w kremach, deserach).

Oczywiście taniej jest nieraz kupić jaja ekologiczne „od rolnika”. Należy jednak się upewnić, że są rzeczywiście produkcji „domowej”. Masowy jest bowiem proceder kupowania przez rolników jajek z ferm i sprzedawania ich jako wiejskie. Zresztą równie często producenci jaj klatkowych sprzedają je pięknych sielskich opakowaniach z chatką krytą strzechą, pod nazwą jaj wiejskich – nie dajcie się oszukać. Jaja wiejskie zwykle są brudne, często niekształtne, mają bardzo żółte, niekiedy podwójne  żółtka (wynika to z obecności w diecie kur składników odżywczych nieobecnych w paszy).  

Dzisiaj nadaję znad morza. Wiosenny wyjazd nad Bałtyk przynajmniej na kilka dni w roku to dla mnie święty obowiązkowy rytuał. Nasze morze ma niepowtarzalny urok i klimat, którego nie znajdzie się w Turcji, Egipcie czy Grecji. Pozwala mi się wyciszyć, zrelaksować i uspokoić w czasie gdy do dłuższego urlopu jeszcze daleko a o zimowym białym szaleństwie już dawno zapomniałam. Szczególnie, że teraz nie ma nad morzem jeszcze tłumów ludzi, a na plaży nie trzeba tonąć w puszkach i dymie papierosowym.

Może się zdziwicie ale pogoda jest całkiem niezła. Właściwie nawet troszkę nie doceniłam słońca. Kremem na opalanie posmarowałam tylko pieprzyki i inne przebarwienia – zaniedbanie tej czynności grozi niebezpiecznymi zmianami prowadzącymi do bardzo groźnego nowotworu – czerniaka. Słoneczko okazało się jednak na tyle mocne, że po 3 godzinach leżenia na plaży jestem...cała w plamki. Nikt nie potrafi się tak bez sensu opalić jak ja :) Słońce bardzo szybko mnie chwyciło a organiczny krem na opalanie z filtrem 50 skutecznie zatrzymał opalanie w kilkunastu miejscach. Wyglądam jak biedronka, ale przy okazji na własne oczy przekonałam się o niezwykłej skuteczności kremów z filtrem UV.

Do powierzchni Ziemi dociera promieniowanie UVA i UVB (UVC zatrzymuje warstwa ozonowa). Pierwsze z nich nie powoduje poparzeń ale głęboko penetruje skórę i może być przyczyną nowotworów. Drugie z nich są powodem typowych nieprzyjemności związanych z opalaniem  - pieczenia, zaczerwienienia itp. 

Filtry ochronne dzielimy generalnie na mineralne i chemiczne.

Mineralne – działają na zasadzie lustra – odbijają promienie UV. Są produkowane na bazie dwutlenku tytanu (Titandioxid) lub tlenku cynku (Zinc oxicde) . Obie substancje są skrajnie odporne na wysokie temperatury, nie reagują z niczym, nie rozpuszczają się w wodzie (nie trzeba się więc smarować ponownie po wyjściu z morza czy basenu). Są nietoksyczne. Można się opalać od razu po ich nałożeniu i wystarczy jedno smarowanie aby uzyskać długotrwały efekt. Mają też wady. Przede wszystkim są droższe od chemicznych. Nie chronią przed całym spektrum promieniowania UVA. W związku z faktem, że są na bazie minerałów – mają dość gęstą, nieraz nieprzyjemną konsystencję i trudniej się rozsmarowują. Tlenek cynku może wysuszać skórę, a tlenek tytanu zostawiać białe ślady.

Chemiczne – pochłaniają promienie UV ( zarówno A jak i B ) i zamieniają je w ciepło. Po ich zastosowaniu warto odczekać jakiś czas zanim zacznie się opalać. Pod wpływem promieni słonecznych ulegają rozkładowi – należy więc smarować się powtórnie po 2-3 godzinach, a także po wyjściu z wody. Większość bowiem z nich rozpuszcza się w wodzie. Mają one za to przyjemniejszą konsystencję i są tańsze.

Za najskuteczniejsze kremy do opalania uważane są takie, które łączą pozytywne właściwości jednych i drugich rodzajów filtrów.

Faktor filtra oznacza czas jaki można spędzić po użyciu danego kremu zanim pojawi się zaczerwienienie skóry. Jeśli bez filtra pojawiłoby się ono po 10 min, to po użyciu filtra z faktorem 10 pojawi się po 100 min (10x10).  W związku z faktem, że producenci oznaczali stopień ochrony na różne sposoby – w przyszłości ma zostać wprowadzona unijna dyrektywa regulująca sposób opisywania mocy filtra. Będą to oznaczenia słowne: bardzo wysoki poziom ochrony (SPF 50+), wysoki poziom ochrony (SPF 40), średni (SPF 20) lub niski (SPF 10). Już teraz można je spotkać na niektórych kremach.

I jeszcze na koniec, dla osób nie wierzących, że Bałtyk może być piękny – fotka z mojej wycieczki:

PS. Niniejszy wpis był możliwy dzięki mojemu facetowi-gadżeciarzowi, który nigdzie nie rozstaje się ze swoją ulubioną zabawką – netbookiem z mobilnym internetem. Jednak faceci na coś się czasem przydają :)

Odchudzić, schudnąć, zrzucić trochę zbędnego, odchudzić, schudnąć, zrzucić trochę zbędnego, odchudzić... to zaprogramowane życzenia, które szczególnie budzą się w niejednej z nas na wiosnę. Powiem Wam tak szczerze, że mimo wykonywanego zawodu, mimo  narzędzi, którymi się posługuję (czytaj leki, a ściślej mówiąc suplementy diety) nie wierzę w ich skuteczność jeśli chodzi o odchudzanie. Nie wierzę, że łyknąć to znaczy schudnąć i nie ukrywam też tego stojąc za pierwszym stołem. Telewizja, radio, prasa mają tak mocny wpływ na ludzi, że wszelkie informacje stamtąd usłyszane, przeczytane tak zakotwiczają się w naszych umysłach, ze trudno je zmienić, trudno je po prostu komuś wyperswadować. Dlatego ludzie tak wierzą w skuteczność tych specyfików, kupują i faszerują się nimi nawet jeśli nie widzą efektu. Telewizja nie mówi "zmień nawyki żywieniowe", "zadbaj o swoją kondycję" tylko ciągle kup, kup, kup a będziesz piękna.

Ani te wszystkie diety cud miód, ani wszelkie dostępne specyfiki odchudzające, ani nawet same ćwiczenia nie przyniosą długotrwałego, widocznego efektu jeśli nie zmienimy podejścia do prawidłowego odżywiania, nie będziemy zdawać sobie sprawy z błędów, które popełniamy oraz nie zadbamy w końcu o naszą wewnętrzną higienę ciała.

Może zacznijmy od błędów, których poznanie ułatwi nam drogę do ładnej sylwetki ale też dobrego samopoczucia:

• zbyt szybkie jedzenie, krótkie przeżuwanie pokarmu - pokarm nie jest całkowicie trawiony, może odkładać się w postaci tłuszczu.
   
• picie płynów w czasie posiłku - zaburzenia procesów trawiennych poprzez zmniejszenie koncentracji soków żołądkowych. Najlepiej pic 15-20 min przed jedzeniem lub godzinę po.
   
• zbyt późne jedzenie - nocą organizm nastawiony jest na regeneracje a nie trawienie, więc zamiast pożytecznych składników dostarczamy sobie konsekwentnie tłuszczu oraz kamieni w nerkach i wątrobie.
   
• drzemka poposiłkowa - mimo że może być baaaaardzo przyjemna, to jednak nie polecana. Sama zmiana naszej pozycji z pionowej na poziomą przeprogramowuje mechanizmy ciała i trawienie schodzi na dalszy plan.
   
• oglądanie telewizji podczas jedzenia - zwykle oglądając telewizję nie kontrolujemy ile zdołaliśmy w tym czasie już zjeść.
   
• zbyt mało ruchu - trzeba mniej jeść a więcej się ruszać. Tylko wtedy kiedy wydatek energii (akywność ruchowa) jest większy od jej podaży (jedzonko) istnieje szansa, że organizm będzie pobierał ją z odłożonej tkanki tłuszczowej.
   
• złe łączenie pokarmów - jego trawienie przebiega z trudem, zalega on więc dłużej w naszym żołądku, część ulega gniciu a część odkładana jest w postaci tłuszczu.
   
• jedzenie pod wpływem stresu - wtedy na pewno zjemy więcej (chociaż są i tacy którzy nie przełkną wtedy za wiele)
   
• częste podjadanie w ciągu dnia, gdy jesteśmy znudzeni, zestresowani, nie mamy nic lepszego do roboty. Można jakoś przechytrzyć nasz apetyt odwracając uwagę od jedzenia filmem, muzyka, książką, czymkolwiek.
   
• zbyt dużo produktów mącznych (biała mąka). Lepiej zastąpić je produktami pełnoziarnistymi, które dłużej sycą i dobrze wpływają na trawienie.
   
• dokładka do dania głównego, lepiej skończyć jedzenie nie do końca najedzonym, gdyż po pierwsze będziemy czuć się lżejsi a po drugie żołądek dopiero po 20 min wysyła informacje do mózgu że jest nasycony
   
• nadmiar cukru